Numimax, za styczeń 2008

Koniec roku 2007 sprzyjał sprzedającym, rekordowe wzrosty cen oraz obiecujące prognozy odnośnie nowych emisji które zostały już wyprzedane. Wyprzedane zanim pojawiły się w okienkach bankowych powodują ciągłe nakręcanie rynku. Ciekawostką jest pojawienie się na ryku możliwości zakupu abonamentu na monety srebrne i złote. Nic w tym nie byłoby dziwnego gdyby nie osiągane ceny. Za taką przyjemność trzeba obecnie słono zapłacić, ceny sięgają nawet kilkuset złotych. Wracając do monet najwyższe indeksy jakie rejestrujemy nadal idą do góry. Tradycyjnie już od kilku miesięcy bardzo dobrze trzymają się monety niklowe które w zeszłym roku przeżyły swój renesans. 

Przykładowo:    1 złoty, 1957 rok, nakład 500 szt. Numimax: PC4 018A

wzrost ceny w latach ubiegłych:

2000

2001

2002

2003

2004

2005

2006

2007

dziś

I-2007

II-2007

III-2007

IV-2007

W przypadku monet z serii Poczet Królów i Książąt Polskich ten wzrost był jeszcze wyższy i sięgnął dla półpostaci bitych w niklu nawet ponad 100% w porównaniu z analogicznym grudniem 2005 roku. Windowanie cen nikli w zeszłym roku wynikało z dwóch podstawowych powodów. Pierwszym jest ich nakład który w porównaniu do monet obecnie bitych nieporównywalnie niski a stosunek ceny nie współmiernie zaniżony. Drugim powodem jest uciekanie inwestorów (przede wszystkim tych średnich i małych) z dynamicznego w zeszłym roku rynku srebrnych lustrzanek bitych po denominacji. W każdym razie w obecnej chwili dział Polskiej numizmatyki zwany monetami próbnymi niklowymi wydaje się najbardziej pewnym. Zgodnie z przewidywaniami po wyemitowaniu monety Sokół Wędrowny jej cena spadnie. Przed emisją (nawet jeszcze w dniu emisji cena na aukcjach osiągała do 300 zł). Przypomnę, że w grudniu ubiegłego roku dochodziła do 360 i więcej. Rynek został zalany przez emitenta co spowodowało spadek ceny obecnie do 270 złotych (średnia cena na styczeń wg Numimax ze względu na początkowo miesięczną gorączkę „przed emisyjną” wyniósł 300 złotych) i spadnie. Stracą na tym przede wszystkim mało doświadczeni numizmatycy którzy nie bójmy się użyć tego słowa wtopili w tą monetę swoje pieniądze. Rynek lustrzanek w styczniu odnotował stabilizację i uspokojenie się. Sokół zadziałał jak zimny prysznic kończąc galop cen. Większość inwestorów zapewne zastanawia się nad tym co dalej. Większość monet odnotowała spadki. W przypadku dwudziestozłotówek najbardziej poszło w „zwierzętach świata”.

Widać z tego jak potężny skok wartości odnotowały poszczególne monety. Wracając do miesiąca stycznia osoby które kupiły walory pod koniec roku w tej chwili będą musiały poczekać na liczenie zysków, wzroście wartości. Zapowiada się raczej stagnacja na rynku i czekanie na to co czas pokaże. Podobnie choć w mniejszym stopniu – od kilka do kilkunastu procent w zależności od monety kształtował się wzrost monet dziesięciozłotowych. Podobnie też się tu ma sprawa w miesiącu styczniu. Spadek cen dla dziesiątek jest jednak dużo mniejszy i w przypadku większości nie przekracza kilku procent. W związku z powyższym właściciele dziesiątek w styczniu raczej mają sen spokojny. Zobaczymy co się będzie działo po emisji nowych szlagierów rynkowych. Sytuacja jest dość ciekawa po Arctowskim oraz Korzeniowskim których ceny obecnie już się ustabilizowały. Przypomnę, że w grudniu na miesiąc przed emisją osiągała cenę 250 złotych by w grudniu ubiegłego roku osiągnąć nawet 300 złotych. W styczniu doszło do korekty ceny do poziomu 210 złotych. Cena ta może jeszcze się zmienić, choć raczej nie można spodziewać się spadku większego niż 10-30 %. Dla monet złotych w miesiącu styczniu utrzymały się ceny na poziomie z końca zeszłego roku kiedy to dość gwałtownie podrożały. Największy wzrost odnotowały monety z serii „Poczet Królów i Książąt Polkich” z Mieszkiem I z 1979 roku o nominale 2000 zł na czele.

Reasumując kończący się styczeń. Wśród spokojnie śpiących inwestorów na pewno znajdziemy posiadaczy złota którego indeksy wzrosły bardzo znacznie oraz kolekcjonerzy monet niklowych (najbardziej stabilna z serii monet). Przyszłość inwestorów monet podenominacyjnych nie wygląda jednak różowo. Spadki wartości niemal wszystkich dwudziestozłotówek oraz brak dużych „ruchów” w dziesiątkach, tym charakteryzował się styczeń 2008 roku. W artykule pominięto monety PRL kolekcjonerskie dla których indeksy nie zmieniły się znacznie.